مرکز خدمات پزشکی طب نو

فیزیوتراپی در منزل 

admin

admin

عضو فانتوم چیست؟

عضو فانتوم را بشناسید

عضو فانتوم (اندام خیالی) (phantom limb) یک احساس واضح است که در آن حس می شود یک عضوِ برداشته شده یا قطع شده هنوز در بدن حاضر است و عملکرد های عادی خود را انجام می دهد. افرادی که دچار قطع عضو شده اند، معمولاً احساساتی از جمله درد در عضو فانتوم را تجربه می کند.
مطالعات نشان می دهد که 90 تا 98 درصد از بیماران، درست بعد از قطع عضو یا از دست دادن اندام، از عضو فانتوم رنج می برند. حذف بخش هایی به غیر از عضو ها (یعنی، به غیر از دست ها یا پا ها)، نیز ممکن است موجب احساسات فانتوم شود. برای مثال، حذف یک چشم یا یک سینه یا کشیدن دندان می تواند ادراکات فانتوم را ایجاد کند. همچنین، افرادی که بدون یک عضو متولد شده اند می توانند احساسات فانتوم را تجربه نمایند.
پی برده شده است که پدیده عضو فانتوم ناشی از تغییرات رخ دهنده در قشر مغز به دنبال قطع یک عضو می باشد. تشخیص داده شده است که مغز همچنان به دریافت سیگنال ها از انتها های عصبی ای که در ابتدا سیگنال ها را به عضو از دست رفته و از عضو از دست رفته عرضه می کردند، ادامه می دهد. همچنین گمان می رود این پدیده ناشی از بازسازی مغز توسط خود و باز آرایی اطلاعات حسی جهت تطبیق تغییرات در بدن باشد.
در بسیاری از بیماران بخش بدن فانتوم برای چند روز یا چند هفته پس از حذف یا از دست دادن این بخش درک می شود، در حالی که در سایرین، ممکن است فانتوم سال ها بعد از قطع عضو پایدار بماند.

علائم سندرم عضو فانتوم

بیماران مبتلا به این سندرم حس می کنند که عضو قطع شده هنوز وجود دارد و به طور عادی عمل می کند. در بسیاری از موارد، بیماران طیفی از احساسات را در عضو فانتوم تجربه کردند.
این احساسات عبارتند از:

  • حس قلقلک.
  • گرفتگی  های عضلانی.
  • تیر خوردن، سوراخ شدن، یا درد چاقو خوردن.
  • بی حسی (numbness) و حتی لذت (pleasure).

برخی از بیماران همچنین ممکن است سایر حس ها، نظیر سردی، گرمی، سفتی و خارش را احساس نمایند. در حالی که این علائم در بعضی از بیماران می توانند خفیف باشند، در برخی دیگر، می توانند ناتوان کننده بوده و در فعالیت های روزمره تداخل ایجاد کنند.
بیماران اغلب احساس می کنند که عضو فانتوم، تحریف شده بوده یا کوتاه تر از عضو اصلی است. در مورد حذف عضو یا بخش بدنیِ تغییر شکل یافته، این تغییر شکل معمولاً به فانتوم ادامه می یابد. در بعضی از موارد که فانتوم دست ها را شامل می گردد، بیماران احساس کردند که بازوی فانتوم در طول زمان کوتاه تر می شود و بعد از یک نقطه زمانی، فقط دست فانتوم از تَهِ بُرش آویزان به جا می ماند. این حالت به تلسکوپینگ (telescoping) موسوم است و اعتقاد بر این است که ناشی از تناقض سیگنال های حسیِ دریافتی توسط مغز چنین بیمارانی می باشد. در نهایت مغز می آموزد تمامی چنین سیگنال های متناقضی را مهار سازد و بدین ترتیب فانتوم محو می شود.

عوامل خطر

 

علائم و عوامل خطر - عضو فانتوم - طب نو

 

برخی از عواملی که ممکن است در توسعه این سندرم در افراد دچار قطع عضو نقش داشته باشند، عبارتند از:

  • درد یا عفونت قبل از قطع عضو.
  • حضور لخته های خون در عضو قطع شده.
  • قطع عضو تروماتیک (پس از سانحه).
  • نوع بیهوشی مورد استفاده در جریان حذف عضو.

پدیده عضو فانتوم به طور معمول در بزرگسالان بیشتر از کودکان دیده می شود، شاید به این دلیل که مغز، در مورد کودکان، به ثبت پایانی تصاویر اندام های خارجی بدن نپرداخته است.

درمان عضو فانتوم

نشان داده شده است که تکنیک های مقابله نظیر آرامش عضلانی، مراقبه، بازخورد زیستی (بیوفیدبک) (Biofeedback)، ماساژ و هیپنوتیزم به برخی از بیماران در برخورد با درد فانتوم یا علائم مربوط کمک می کنند. دارو ها، نظیر مسکن ها، آرامبخش های عضلانی، آرام بخش-خواب آور، دارو های ضد افسردگی، دارو های ضد روانپریشی و دارو های ضد تشنج معمولاً در درمان درد فانتوم به کار می روند.
در برخی موارد، شوک تراپی و طب سوزنی برای تخفیف علائم استفاده می شوند. در صورت عدم کار درمان های غیر تهاجمی، تحریک نخاع، داروی اینتراتیکال و تحریک مغزی عمیق برای درمان درد فانتوم مورد استفاده قرار می گیرند.
پی برده شده است که تکنیک های تحریک عصبی الکتریکی، نظیر تحریک عصبی الکتریکی پوستی و تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (فرا جمجمه ای) در بعضی از بیماران سودمند هستند. همچنین اعتقاد بر این است که تجویز دارو های تسکین دهنده ی درد پیش از قطع عضو، شانس توسعه درد فانتوم پس از جراحی را کاهش می دهد.
برای دریافت خدمات درمانی در خانه یا محل کار خود با طب نو تماس بگیرید. فیزیوتراپی در منزل، کاردرمانی در منزل، طب سوزنی در منزل و سایر خدمات پزشکی در محیط خانه خود را از ما طلب کنید.

 

تاریخچه فیزیوتراپی

آشنایی بیشتر با تاریخچه فیزیوتراپی

فیزیوتراپی (PT) یکی از شیوه های درمان قدیمی است که به بازسازی حرکات، قدرت فیزیکی و عملکرد افراد مبتلا به برخی از انواع آسیب ها، بیماری یا ناتوانی، اختصاص یافته است و با نام های دیگری چون فیزیکال تراپی یا کینزیوتراپی شناخته می شود، یک حرفه مراقبت از سلامتی است که توسط فیزیوتراپیست ها انجام می شود. این درمان از هزاران سال پیش وجود دارد و اکنون به عنوان سومین شغل در جهان محسوب می شود.

آشنایی با تاریخچه اولیه

براساس برخی از سوابق کشف شده توسط مورخان (تصویری یا نوشتاری)، درمان های فیزیوتراپی از هزاران سال پیش به کار برده می شدند، مانند آب درمانی، ماساژ درمانی و درمان هایی که در کشورهایی مثل هند، چین و یونان استفاده می شود.
حدود 1000 سال قبل از میلاد، مردم چین برای انجام تمرینات کونگ فو از فیزیوتراپی استفاده می کردند تا موقعیت های بدنی شان را اصلاح کنند و تنفسشان را بهبود بخشند. هندی ها نیز برای درمان آرتروز از فیزیوتراپی و ماساژ درمانی استفاده می کردند.
حدود 500 سال قبل از میلاد، در یونان باستان، هرودیکوس، یک پزشک یونانی، در مورد تمریناتی به نام ژیمناستیک توضیح داد که شامل کشتی، پیاده روی و وزنه برداری می شد و به درمان افراد مبتلا به تب کمک می کرد.
در سال 460 قبل از میلاد، هیپوکراتس(بقراط)، پزشک یونان باستان که به طور سنتی پدر علم پزشکی شناخته شده است، بر ورزش کردن برای بهبود قدرت فیزیکی تاکید کرد. در همان سال، در یونان، هکتور روش هیدروتراپی یا آب درمانی را به کار برد. علاوه بر این، ارسطو نیز توصیه کرد که ماساژ با روغن باعث از بین رفتن خستگی می شود.
حدود 180 سال قبل از میلاد، رومی ها یک شکل از ورزش را که ژیمناستیک نامیده می شد به کار بردند تا قدرت بدنی شان را افزایش دهند. بعدها، در قرن دوم، گالن، یک پزشک معروف، در مورد انجام تمرینات مدرنی که قدرت کلی را بهبود می بخشد، آموزش هایی ارائه داد.

تاریخچه این روش درمانی از 1500 تا 1900

از سال 1500 تا 1700، فیزیوتراپی با ترویج ورزش ها، معرفی شد و کتاب های مختلفی درباره آن نوشته شد. یکی از آنها Libro del Excerciso بود که توسط جین نوشته و در اسپانیا منتشر شد.
در سال 1723، نیکلاس اندری، استاد دانشکده پزشکی پاریس، ثابت کرد که ورزش کردن می تواند به عضله سازی، به خصوص در قسمت پاها و بازوها ، کمک کند.
در سال 1813، پر هنریک لینگ، شاعر سوئدی، فیزیوتراپی واقعی را به جهان معرفی کرد. او به وسیله این تمرینات که ورزش های سبک سوئدی نامیده می شود، انقلابی در شاخه فیزیوتراپی به وجود آورد و کار او به عنوان یک جنبش سوئدی مشهور شد.
بعدها، این تمرینات به اروپا و آمریکا نیز گسترش یافت. لینگ تکنیک های خاصی را معرفی کرد که اقتباسی از هنرهای رزمی چینی به نام Tunia بود. این تکنیک ها بعدا به عنوان ماساژ سوئدی شناخته شدند. در سال 1860، جورج اچ تیلور، این تکنیک های ماساژ را در آمریکا معرفی کرد.

روش های لینگ برای درمان مشکلات فیزیکی مختلف، بسیار مؤثر بودند؛ اما انجام آنها برای یک ژیمناستیک کار مقدور بود. برای غلبه بر این مشکل، در سال 1864، گوستاو زاندر، یک پزشک سوئدی، دستگاه های ورزشی مخصوصی اختراع کرد تا برای انجام تمرینات ورزشی به بیماران کمک کند. در سال 1894، یک گروه متشکل از 4 پرستار در بریتانیا، انجمن فیزیوتراپی را تشکیل دادند.

تاریخچه این روش مداوا از 1900 تا 2000

در سال 1913، "دانشکده فیزیوتراپی" در دانشگاه اوتاگو در نیوزیلند تاسیس شد و در سال 1914، دانشگاه رید در پورتلند در ایالات متحده آمریکا، تاسیس شد تا در زمینه " کمک به بازسازی" دانشجو تربیت کند.
در طی جنگ جهانی اول در سال 1917، آمریکایی ها از دستگاه های زاندر و حرکات سوئدی لینگ برای درمان سربازهای مجروح استفاده می کردند. در آن زمان، فیزیوتراپی به عنوان "مکانوتراپی" شناخته می شد و دستگاه های زاندر در اتاق های مخصوصی مورد استفاده قرار می گرفت.
در سال 1920، شیوع فلج اطفال، نیاز به پیشرفت تکنیک های فیزیوتراپی موجود را افزایش داد.
در سال 1921، پیشرفت قابل توجهی در این زمینه صورت گرفت و یک مقاله پژوهشی درمانی درباره آن منتشر شد. در طول همان سال، ماری مک میلان، که به عنوان "مادر فیزیوتراپی" شناخته شده است، با تاسیس "انجمن فیزیوتراپی زنان آمریکا" تحول بزرگی در این زمینه ایجاد کرد، در حال حاضر این انجمن به نام "انجمن فیزیوتراپی آمریکا" مطرح است. او همچنین به طور قابل توجهی در زمینه "خدمات کمک به بازسازی" مشارکت داشت.
در طی جنگ جهانی دوم (1945- 1935)، کلینیک های مخصوصی در این زمینه برای درمان سربازان مجروح تاسیس شد. از این رو، تنها در آن زمان اهمیت فیزیوتراپی به عنوان یک روش درمانی مورد توجه قرار گرفت.
در اوایل سال 1950، انجام این روش برای معالجه افراد تنها در بیمارستان ها انجام می شد؛اما در اواخر سال 1950 بود که این روش درمانی در بیرون از بیمارستان ها هم انجام شد. در سال 1974، انجمن فیزیوتراپی آمریکا، یک بخش تخصصی به نام "بخش ارتوپدی" برای درمانگران متخصص در زمینه ارتوپد تاسیس کرد.
در سال 1974، "فدراسیون بین المللی درمان مانیپال ارتوپدی" تاسیس شد.
در سال 1980، به دلیل پیدایش کامپیوترها در صنعت مراقبت های سلامتی، دستگاه هایی مانند تحریک الکتریکی برای استفاده در این زمنیه معرفی شدند. در طول دو دهه گذشته، پیشرفت های چشمگیری برای این راه مداوا و تکنیک های تخصصی صورت گرفته است، مانند ورزش درمانی و درمان فیزیوتراپی بیماری های قلبی عروقی، عصب شناختی و درمان بیماری های پوستی (توصیه شده توسط انجمن فیزیوتراپی آمریکا). در طول تاریخ، فیزیوتراپی در محبوبیت و مقبولیت رشد بی نظیری داشته است. این روش درمانی به عنوان یک زمینه تخصصی رشد کرده است تا به بیماران بی شماری که مشکلات فیزیکی دارند کمک کند.
مرکز خدمات پزشکی طب نو برای راحتی شما به انجام فیزیوتراپی در منزل برای شما می پردازد. با ما تماس بگیرید و از خدمات ما در منزل بهره شوید.

 

اثرات تمرینات فیزیوتراپی در کاهش زمین خوردن سالمندان در معرض خطر

بر اساس نتایج یک آزمایش بالینی 12 ماهه که امروز در نشریه انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد، انجام تمرینات فیزیوتراپی در منزل باعث کاهش 36 درصدی زمین خوردن در سالمندان می شود.
مطالعه انجام شده توسط محققان دانشکده پزشکی UBC در همکاری با تیم بالینی کلینیک پیشگیری از زمین خوردن و عوارض آن در بیمارستان عمومی ونکوور، کاهش میزان زمین خوردن و بهبود عملکرد شناختی در سالمندانی را مشاهده کرد که آموزش تمرین های  قدرتی و تعادلی  را از طریق آزمایش های بالینی دریافت کرده بودند.
هنگامی که به زمین خوردن  فکر می کنیم، اغلب ضعف قدرت عضلانی و عدم تعادل را علت اصلی می دانیم. با این حال، توانایی شق و رق ماندن و عدم زمین خوردن، وابسته به توانایی های شناختی می باشد، مثلا محاسبه این که اگر پایتان را چقدر بلند کنید هنوز بر بدنتان کنترل دارید، تصمیم گیری در مورد این که چه زمانی برای عبور از خیابان مناسب است و توجه به محیط فیزیکی اطرافتان هنگامی که در حال صحبت کردن هستید. زمین خوردن، خطر از دست دادن استقلال را در سالمندان  افزایش می دهد. ورزش کردن یک استرتژی برای جلوگیری از این اتفاق است.

آیا ورزش می تواند بر افرادی که قبلا سابقه زمین خوردن داشته اند، مؤثر واقع شود؟

این مطالعه بر روی 344 نفر از افراد سالمند 70 سال به بالا صورت گرفت که پس از مراجعه به یک کلینیک پزشکی مانند اورژانس، به کلینیک پیشگیری از زمین خوردن معرفی شده بودند. شرکت کنندگان سابقه زمین خوردن داشتند، با میانگین سه سابقه زمین خوردن در هر فرد و به طور کلی علائم سستی و محدودیت در حرکت داشتند.

 

ورزش کردن سالمندان - کاهش زمین خوردن و ناتوانی - فیزیوتراپی در منزل


در این مطالعه، شرکت کنندگان مجموعه ای از تمرینات آموزشی مقاومتی و تعادلی را  با استفاده از تجهیزات ساده ای مانند وزنه های آزاد، حداقل سه بار در هفته در خانه هایشان انجام دادند. طی شش ماه، یک فیزیوتراپیست پنج ویزیت خانگی انجام داد تا تمریناتی تجویز کند و مطمئن شود که تمرینات به درستی انجام  شده اند. برای کسانی که تمرینات را به طور کامل انجام داده بودند، نتایج، قابل توجه بود. شرکت کنندگان کمتر درمعرض تکرار زمین خوردن قرار گرفته بودند و به عنوان یک مزیت دوم، می توان به این اشاره کرد که برخی از نشانه های عملکرد شناختی در آن ها بهبود یافته بود.
زمین خوردن و سقوط در افراد سالخورده، علت سوم ناتوانی مزمن است. طبق گفته آژانس سلامتی عمومی کانادا، 20 تا 30 درصد از سالمندان کانادا هر ساله از زمین خوردن رنج می برند و زمین خوردن عامل اصلی بستری شدن افراد بالای 65 سال است.
واضح است که ورزش و تمرین کردن به طور کلی برای سالمندان مفید است، اما چیزی که در مورد این گروه مطالعه به خصوص بود، این بود که آنها در معرض خطر از دست دادن استقلالشان بودند. آن ها هم اختلال حرکتی داشتند و هم اختلال شناختی و یک زمین خوردن دیگر به معنای عدم توانایی آن ها برای زندگی در خانه هایشان بود.

لیو آمبروز در مورد ورزش کردن سالمندان چه نکاتی را ارائه داده است؟

لیو آمبروز که یک گروه تحقیقاتی در زمینه فعالیت های فیزیکی، حرکتی و علوم اعصاب شناختی در کانادا را مدیریت می کند، گفت :" بسیاری از آن ها قبلا برای جهت یابی فضاهای عمومی به تنهایی دچار مشکل می شدند." او اضافه کرد :" سالمندانی که سابقه زمین خوردن دارند به طوری  که آن ها را نیازمند به مراقبت های پزشکی می کند، از نظر پزشکی پیچیده هستند و در معرض خطرات بیماری و مرگ و میر هستند و ما ثابت کردیم که ورزش کردن یک مداخله سودمند و مقرون به صرفه است که می تواند عملکرد سالمندان را پس از یک زمین خوردن قابل توجه، بهبود بخشد." لیو آمبروز و تیمش در مرکز سلامت و تحرک هیپ، در حال حاضر به دنبال جواب این سوال هستند که آیا برنامه ورزشی به کاهش استفاده از مراقبت های سلامتی و صرفه جویی در هزینه های پزشکی این  افراد در معرض خطر، به طور موثر کمک می کند یا خیر.

 

لیزر  تراپی (لیزر درمانی) سرد چیست؟

لیزر تراپی  سرد یک روش لیزر تراپی کم توان است که  با استفاده از پرتو های سطح پایین  بهبودی را تقویت می کند.  
این تکنیک لیزر درمانی "سرد " نامیده می شود، زیرا پرتوهای سطح پایین نمی توانند بافت های بدن شما را گرم کنند. سطح پرتو در مقایسه با سایر روش های لیزر درمانی پایین است، از قبیل پرتوهایی که برای از بین بردن تومور ها و بافت های منعقد استفاده می شود.
لیزرهای مربوط به زیبایی و جراحی با گرم کردن بافت، درمان را انجام می دهند. اما همانطور که از اسمش پیداست، لیزر درمانی سرد اینگونه نیست.

لیزر درمانی سرد با نام های زیر نیز شناخته می شود:

  • •    لیزر درمانی کم توان (LLLT).
  • •    لیزر درمانی کم قدرت (LPLT).
  • •    درمان با پرتوی ملایم.
  • •    فوتو بیو مدولاسیون.

 

نام های دیگر لیزر تراپی سرد - فیزیوتراپی در منزل

 

لیزر تراپی سرد چگونه انجام می شود؟

در طول این روش، طول موج های متفاوت و پرتوهای خروجی کم توان، مستقیما به منطقه مورد نظر اعمال می شوند. سپس بافت بدن، پرتو را جذب می کند. پرتوهای قرمز و نزدیک به مادون قرمز سبب ایجاد واکنش می شوند و سلول های آسیب دیده با یک واکنش فیزیولوژکی پاسخ می دهند که منجر به بهبودی می شود.
بافت سطحی معمولا با طول موجی بین 600 تا 100 نانومتر درمان می شود. برای نفوذ عمیق تر، طول موج هایی بین 780 تا 950 نانومتر استفاده می شود.
با وجود اینکه  دستگاه لیزر را روی پوست خود احساس می کنید، این روش کاملا بدون درد و غیر تهاجمی می باشد. در این نوع درمان هیچ سر و صدایی ایجاد نمی شود و هیچ گونه لرزش و حرارتی را احساس نمی کنید. هر درمان معمولا بیشتر از چند دقیقه به طول نمی انجامد.

 

نحوه انجام لیزر درمانی سرد - فیزیوتراپی در منزل

 

کاربردهای لیزر تراپی سرد چیست؟

پزشکان، دندانپزشکان، فیزیوتراپیست ها و سایر متخصصین پزشکی از راه های متفاوتی این درمان را به کار می گیرند. استفاده اصلی این درمان، برای ترمیم بافت و رهایی از درد و التهاب است.

-  آسیب های جزئی و کشیدگی ها

درمان های ورزشی و تمرین های فیزیوتراپی در منزل اغلب برای درمان آسیب دیدگی و پیچ خوردگی ها از لیزر تراپی سرد استفاده می کنند، مانند:

  • •    کشیدگی رباط.
  • •    کشش عضلانی.
  • •    تاندونیت.
  • •    آماس کیسه های مفصلی.
  • •    درد و آماس آرنج ( در اثر ورزش یا کار زیاد).
  • •    گردن درد.
  • •    درد پایین کمر.
  • •    زانو درد.
  • •    درد ناشی از اسپاسم عضلانی.

این درمان همچنین برای کاهش تورم و تسریع بهبودی مفاصل و بافت نرم مورد استفاده قرار می گیرد.

- التهاب

دندانپزشکان از لیزر تراپی سرد برای درمان بافت های ملتهب شده در دهان استفاده می کنند تا زخم ها را بهبود بخشند. پزشکان  از این درمان برای درمان التهاب ناشی از رماتیسم مفاصل و سایر بیماری های خود ایمنی مزمن استفاده می کنند.

- درمان دردها و تیر کشیدن

کلینیک های مخصوص درد از این روش برای کمک به افراد مبتلا به دردهای بحرانی و مزمن استفاده می کنند، مانند درد های ناشی از فیبرومیالژیا و سندروم تونل کارپ ( مجرای مچ دستی ).

- جوان سازی پوست

لیزر تراپی سرد برای تقویت جوان سازی پوست استفاده می شود. متخصصان پوست از این روش برای درمان امراض و مشکلات پوستی استفاده می کنند، مانند:

  • •    آکنه و جای  آکنه.
  • •    پسوریازیس یا کهیر.
  • •    سوختگی.
  • •    لک و پیس.
  • •    آماس یا تورم پوست.
  • •    التهاب پوست و خارش.

- بهبود و درمان زخم ها

این درمان همچنین برای درمان زخم های صعب العلاج به کار برده می شود، از جمله زخم های مربوط به بیماری دیابت.

- طب سوزنی

در طب سوزنی از لیزر تراپی سرد برای افرادی استفاده می شود که با درمان سوزنی مشکل دارند. پرتوهای لیزری کم توان می تواند اکیوپوینت ها یا نقاط فشاری شما را مثل سوزن تحریک کند، بدون اینکه پوستتان را سوراخ کند.

کاربردهای لیزر تراپی سرد در آینده چیست؟

پتانسیل برای کاربردهای جدید لیزر تراپی سرد واقعا نامحدود است. محققان در حال بررسی این کاربردها هستند و امیدوارند که این روش بتواند در درمان انواع بیماری های مزمن و شرایط حاد، مؤثر باشد که عبارتند از:

  • •    ضربه مغزی.
  • •    آسیب دیدگی نخاعی.
  • •    بیماری آلزایمر.
  • •    بیماری پارکینسون.


آیا لیزر تراپی سرد برای شما مناسب است؟

استفاده از این روش درمانی در تکنیک های طب سنتی رو به افزایش است و به عنوان درمان مکمل یا جایگزین به کار برده می شود. این درمان توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای تعدادی از مشکلات، تایید شده است.
لیزر تراپی سرد هنگامی که توسط یک پزشک ماهر و یا طبیب کاربلد و واجد شرایط انجام شود، کاملا ایمن و بدون خطر است. در کنار آن، این درمان بدون درد و غیر تهاجمی می باشد. همچنین این روش نیاز به تجویز دارو و آمادگی های دیگر ندارد.
علی رغم آنچه گفته شد، از لیزر تراپی سرد نباید برای درمان توده های سرطانی و سرطان پوست استفاده شود. همچنین این روش برای درمان تیروئید و چشم در خانه نباید به کار برده شود. از آن جایی که اثر لیزر تراپی سرد بر روی جنین هنوز ناشناخته است، توصیه می شود زنان باردار نیز از انجام این روش درمانی اجتناب کنند.  
یکی از نقاط ضعف این درمان می تواند زمان باشد. از آن جایی که هر جلسه درمان بیش از چند دقیقه طول نمی کشد، درمان کامل ممکن است یک ماه به طول انجامد ( با 4 جلسه درمان در هفته)، پس قبل زا این زمان نمی توانید اثربخشی آن را ارزیابی کنید. یکی دیگر از معایب این درمان این است که احتمالا تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرد.

فیزیوتراپی و لیزر درمانی

لیزر ها از دهه 1960 تا کنون وجود داشته اند، یعنی از زمانی که کارگردانان فیلم Sci-Fi متوجه پتانسیل‌شان برای نمایش های بصری شدند. در نهایت استفاده از آن در زمینه های دیگر، از جمله دارو و توانبخشی، آن را به یک ابزار قدرتمند در حیطه بازیابی و درمان تبدیل کرد. لیزر های کم توان برای درمان انواع بیماری های ارتوپدی مورد استفاده قرار می گیرد و در طول 10 سال اخیر قدرت و تمرکز لیزر ها به صورت تصاعدی رو به افزایش بوده است. لیزر هایی که تحت عنوان "لیزرهای بافت عمیق" یا " لیزر های طبقه 5" شناخته می شوند، انقلابی در درمان  بیماران و رهایی از درد به وسیله لیزرها به وجود آورده اند.

لیزرتراپی چیست؟

لیزر تراپی یک روش غیر تهاجمی است که از پرتوهای درمانی با دوز مشخص برای افزایش بهبود بافت سلولی و کاهش التهاب، استفاده می کنند. این روش یک اثر عمیق تر و هدفمند را فراهم می کند که درد را کاهش می دهد و باعث بازگردانی عملکرد حرکتی طبیعی به قسمت های ناکارآمد بدن می شود. این تکسن دهنده درد با دوام، از سال 2003 توسط FDA ( سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا )، شفاف سازی شد و جایگزین خوبی برای دارو درمانی و عمل جراحی گردید.

 

لیزرتراپی - فیزیوتراپی در منزل

 

لیزرها چگونه کار می کنند؟

لیزرها از طریق فرایندی به نام فوتو بیو مدولاسیون کار می کنند که در آن انرژی پرتو ها می تواند تغییر کند و فرایند هایی را که در سطح سلولی بدن انسان رخ می دهد، تحت تاثیر قرار دهد. در این حالت، انرژی پرتو، متابولیسم بافت سلولی بدن را تحریک می کند تا رشد سلول های جدید را تقویت کند و بهبود سلول های آسیب دیده را آسان سازد.

پرتو لیزر از چه طریقی به بدن تاثیر می گذارد؟

  1.  انرژی پرتو توسط ملانین (رنگدانه پوست)، هموگلوبین (پروتئینی که مسئول حمل اکسیژن است) و آب جذب می شود. این انرژی به عنوان گرما اتلاف می شود که یک حرارت تسکین دهنده ایجاد می کند. این حرارت مسکن، احساسات آرامش بخشی در بیمار به وجود می آورد.
  2.  انرژی پرتو، تولید ATP در میتوکندری را افزایش می دهد (نیروگاه سلولی)، بنابراین، انرژی بیشتری برای فرایندهای بیولوژیکی از جمله تسریع در درمان، در دسترس می باشد.
  3.  انرژی پرتو، آزاد شدن اکسید نیتریک را آسان می کند که گردش خون به بافت های آسیب دیده را بهبود می بخشد. این موضوع باعث تبادل بهتر اکسیژن، تبادل بهتر مواد مغذی و حذف مواد زائد می شود.
  4.  انرژی پرتو مواد شیمیایی مهمی را منتشر می کند که باعث کنترل التهاب می شود.

لیزر تراپی + فیزیوتراپی = زوج درمان کامل

درحالی که لیزر تراپی برای بیماران مبتلا به درد های مزمن یا حاد به کار برده می شود، علت اساسی درد اغلب از منشاء دور است. به همین دلیل، لیزر تراپی به عنوان یک مکمل قدرتمند در کنار فیزیوتراپی انجام می شود. این درمان می تواند قبل یا بعد از عمل های جراحی و در رابطه با برنامه های توانبخشی استفاده شود. بیماران بلافاصله پس از درمان، حرارت، احساس بهبودی و کاهش درد را تجربه می کنند که به آن ها این امکان را می دهد تا تمرینات فیزیوتراپی در منزل و فعالیت های روزانه خود را بهتر انجام دهند. اغلب 4 تا 6 جلسه لیزرتراپی برای بیماران توصیه می شود.

 

درمان غیر جراحی شکستگی کشکک زانو

مداوا غیر جراحی برای شکستگی در کشکک زانو

گاهی اوقات پزشکان می توانند افرادی را که دچار شکستگی مفصل یا کشکک زانو شده اند بدون جراحی درمان کنند. یک تاندون بزرگ، به نام تاندون ماهیچه چهارسر، پاتلا را می پوشاند و عضلات ران را به استخوان بخش پایین پا متصل می کند. پزشکان در مرکز ارتوپدی ان وان یو لانگون (NYU Langone) ممکن است یک یا چند درمان غیر جراحی برای شکستگی کشکک زانو پیشنهاد کنند به شرطی که تاندون ماهیچه چهارسر سالم مانده باشد و شکستگی جا به جا نشده باشد، به این معنی که کشکک زانو دچار شکستگی شده است، اما به چند قطعه مجزا شکسته و تبدیل نشده باشد.
صرف نظر از نوع شکستگی کشکک زانو، پزشکان استفاده از عصا یا صندلی چرخدار را در طی هفته اول یا دو هفته پس از آسیب توصیه می کنند. این کار به استخوان ها اجازه می دهد بدون نیاز به تحمل وزن بهبود یابند زیرا فشار وزن می تواند سبب بد تر شدن آسیب گردد. پزشکان ما در طب نو می توانند عصا یا صندلی چرخدار را برای شما فراهم کنند.

آتل ها یا اورتوزها (braces) و گچ های ارتوپدی

برای اغلب شکستگی های کشکک زانو که نیازی به عمل جراحی ندارند، پزشکان ما در همکاری با متخصصان ارتوپدی مرکز لانگون یک آتل یا گچ زانو برای بیمار تهیه می کنند تا برای چهار تا شش هفته آن را بپوشد. متخصصان ارتوپدی اطمینان حاصل می کنند که دستگاه حمایتی مناسب بیمار باشد. این دستگاه ها پا را از ناحیه ران تا ساق پا بی حرکت و ثابت می کنند که به کشکک زانو اجازه می دهد تا به درستی التیام یابد.
پزشک تان ممکن است نوبت های معاینه پیگیری یک بار هفته در طی دو ماه اول پس از جراحت را برای نظارت بر روند بهبود برنامه ریزی و تنظیم کند. در طی این مراحل پیگیری، پزشک ممکن است عکس های اشعه X جدیدی از زانو بگیرد تا بر چگونگی بهبود استخوان نظارت کند. پس از این که پزشک تان شواهدی در عکس اشعه ایکس مشاهده کند که نشان دهد شکستگی به اندازه کافی التیام یافته است تا اجازه حرکت در زانو را بدهد، آتل یا گچ ثابت کننده با یک آتل قابل انعطاف جایگزین می شود که به زانو اجازه می دهد خم شود. این فرآیند معمولا شش تا هشت هفته پس از آسیب رخ می دهد، اما زمان دقیق آن به شدت شکستگی بستگی دارد.

 

فیزیوتراپی در منزل طب نو - آتل ها یا اورتوزها braces و گچ های ارتوپدی

 

تحریک الکترونیکی استخوان

همین که کشکک زانوی شکسته روند بهبود را آغاز کند، ممکن است پزشک تان استفاده از تکنیکی به نام تحریک الکترونیکی استخوان را پیشنهاد کند. این درمان بدون درد می تواند سرعت بهبود استخوان را افزایش دهد و در مطب پزشک یا در مرکز بهبود استخوان لانگون انجام شود.
پزشک یک الکترود یا چند الکترود کوچک را - که دیسک های صافی هستند که الکتریسیته را هدیات می کنند - روی پوست در نزدیکی استخوان شکسته قرار می دهد. این الکترود ها به دستگاهی متصل می شوند که یک جریان الکتریکی ضعیف را از کشکک زانو عبور می دهد. این روش فرآیند بهبودی را به صورت جهشی با تحریک پروتئین ها در استخوان برای آغاز ترمیم سلول ها در محل آسیب شروع می کند.

 

فیزیوتراپی در منزل دکتر جعفر پور - تحریک الکترونیکی استخوان

 

انجام فیزیوتراپی

به محض این که بیمار بتواند بدون درد زانو آسیب دیده اش را خم کند، پزشکان مرکز لانگون شروع فیزیوتراپی را توصیه می کنند. این مرحله می تواند یک تا شش هفته پس از آسیب باشد. فیزیوتراپ ها یا درمانگران فیزیکی در مرکز توانبخشی راسک لانگون نیویورک می توانند یک برنامه توانبخشی را برای کمک به شما در ایجاد قدرت و انعطاف پذیری در زانو و عضلات اطراف آن طراحی و تهیه کنند. فیزیوتراپی در منزل همچنین می تواند محدوده حرکت در زانوی شما را تنظیم کند. تمرین های ساده تحمل وزن، مانند بالا آوردن پا، می تواند به تقویت عضلات اطراف زانوی آسیب دیده کمک کند. عضلات قوی تحرک را بهبود بخشیده و همچنین از زانو حمایت کرده و از آن در برابر آسیب های دیگر محافظت می کنند. فیزیوتراپ تان ممکن است انجام حرکات کششی و تقویتی ساده را به عنوان یک برنامه روزمره در خانه در بین جلسات توصیه کند. فیزیوتراپی ممکن است یک بار در هفته به مدت شش تا هشت هفته یا تا زمانی که شکستگی کشکک زانو به طور کامل بهبود یابد، ادامه پیدا کند.

دستگاه سی پی ام را بیشتر بشناسید

دستگاه CPM دستگاهی است که به آهستگی و به آرامی مفصل شما را در حالی که در رختخواب هستید حرکت می دهد.
برای هر یک از موارد زیر ممکن است نیاز به استفاده از آن باشد:

  • o    پس از عمل جراحی مانند تعویض کامل زانو یا ترمیم عضلات گرداننده شانه یا روتاتور کاف.
  • o    پس از برداشتن بافت زخم از یک مفصل با دستکاری برای سفتی عضلات.
  • o    در مورد بیماری هایی مانند استئوآرتریت و یا پس از شکستگی در بازو یا پا.

چگونه یک دستگاه سی پی ام می تواند به من کمک کند؟

پزشک تان ممکن است به شما بگوید که از این ماشین همراه با درمان های دیگر مانند فیزیوتراپی در منزل استفاده کنید.
استفاده از آن می تواند به شما کمک کند تا از جراحی یا آسیب های دیگر به شیوه های زیر بهبود یابید:

  • o    محدوده حرکت (ROM) دست یا پا را افزایش می دهد: مفصل تان را برای شما خم می کند. پزشک تان می تواند آن را به گونه ای برنامه ریزی کند تا میزان خم شدن مفصل تان را در طول زمان افزایش دهد. افزایش محدوده حرکت (ROM) می تواند از ایجاد بافت زخم یا اسکار جلوگیری کند. این کار همچنین می تواند از درد و سفتی در زانوی تان جلوگیری کند.
  • o    عضلات تان ممکن است سریع تر قوی تر شوند: دستگاه سی پی ام به آرامی عضلات بازو و پای شما را تمرین می دهد تا از ضعیف شدن آنها جلوگیری کند. تاندون ها و رباط ها، بافتی که عضلات و استخوان های شما را به هم متصل می کند، نیز ممکن است با استفاده از آن  قوی تر شوند.
  • o    احتمالا درد کمتری خواهید داشت: پا یا بازوی شما را بالا می برد و تورم را کاهش می دهد. در صورت کاهش تورم، احتمالا درد کمتری را تجربه خواهید کرد.
  • o    جریان خون در دست یا پای شما افزایش می یابد: افزایش جریان خون در بافت های تان بهبود شما را تسریع می کند.

 

چگونه یک دستگاه سی پی ام می تواند به من کمک کند - فیزیوتراپی در منزل طب دکتر جعفر پور

 

چگونه می توان از دستگاه (CPM) با خیال راحت و ایمن استفاده کرد؟

پزشک تان (ارائه دهنده خدمات بهداشتی شما) به شما نحوه تنظیم این ماشین را نشان می دهد. او همچنین به شما نشان می دهد که چگونه مقدار خم کردن، سرعت و زمان را تغییر دهید. ممکن است لازم باشد تا از ماشین (سی پی ام) خود تا 2 ساعت در هر دفعه و 3 تا 4 بار در روز استفاده کنید. اگر از ماشین برای شانه خود استفاده می کنید، می توانید از دستگاه فقط برای 20 تا 30 دقیقه در هر بار استفاده کنید. از پزشک یا فیزیوتراپ تان بپرسید که چگونه از نوع دستگاه(سی پی ام)  خود استفاده کنید.
موارد زیر از جمله اقدامات و ملاحظات ایمنی احتیاطی در هنگام استفاده از این ماشین می باشند:

  • o    این وسیله خود را در مقابل بالین خود یا یک جسم سنگین قرار دهید. این کار باعث جلوگیری از حرکت وسیله در هنگام استفاده از آن می شود.
  • o    این ماشین را به یک جایی وصل کنید. طناب را زیر تخت بگذارید یا آن را به زمین محکم کنید تا از افتادن جلوگیری شود.
  • o    قبل از استفاده از سی پی ام، احتمالا باید وسیله بی حرکت کننده شانه یا زانو خود را بردارید. از پزشک تان نحوه برداشتن وسیله بی حرکت کننده را سوال کنید.
  • o    اگر از آن برای زانوی تان استفاده می کنید، پای خود را طوری قرار دهید که وسط زانوی شما در جایی قرار گیرد که دستگاه خم می شود و انتهای پای شما در برابر پد پا قرار بگیرد.
  • o    اگر از آن برای برای شانه تان استفاده می کنید، ، آرنج خود را طوری بگذارید تا در جایی که cpm خم می شود، قرار گیرد. دست خود را دور دستگیره قرار دهید.
  • o    پای تان را با پیچاندن نوارهای دستگاه در اطراف ران، ساق پا و پا به دستگاه بچسبانید.
  • o    بازوی خود را با پیچاندن نوارهای ماشین دور قسمت پایین بازوی خود به دستگاه متصل کنید.

چه چیزهای دیگری باید درباره این ماشین بدانید؟

  • o    قبل از استفاده، داروهای ضد درد خود را مصرف کنید: درد خود را کنترل کنید تا هنگام استفاده از دستگاه راحت تر باشید. پس از مصرف داروهای ضد درد به مدت 20 تا 30 دقیقه صبر کنید و سپس کار خود را شروع کنید.
  • o    آن را روی زمین رها نکنید: برای جلوگیری از افتادن، کف اتاق و مسیر را تمیز کنید.
  • o    هنگام سیگار کشیدن از cpm استفاده نکنید: سیگار کشیدن، یا استفاده از دستگاه در نزدیکی شعله و حرارت، می تواند باعث آتش سوزی شود.
  • o    سعی کنید وسیله خود را خشک نگه دارید: از آب یا پاک کننده ها به طور مستقیم بر روی آن استفاده نکنید. این کار می تواند باعث آسیب رسیدن به (سی پی ام)  شود. از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تان بخواهید که نحوه تمیز کردن دستگاه خود را به شما آموزش دهد.

چه زمانی باید استفاده از دستگاه CPM را متوقف کنم؟

پزشک تان (ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما) به شما می گوید که چه زمانی استفاده از این وسیله را متوقف کنید. ممکن است لازم باشد تا 6 هفته از استفاده را ادامه دهید.
در صورتی که یکی از موارد زیر رخ داد، استفاده از دستگاه را متوقف کنید و بلافاصله با پزشک تان تماس بگیرید:

  • o    در دست یا پای خود احساس گرمی، حساسیت یا درد داشته باشید. ممکن است متورم و قرمز به نظر برسد.
  • o    دچار تب یا لرز شوید.
  • o    زخم تان دچار قرمزی، تورم یا تخلیه چرک شود.
  • o    هنگام استفاده از دستگاه (سی پی ام)، احساس درد بیشتری نسبت به حالت معمول داشته باشید.
  • o    بخیه های تان باز شوند.

چه موقع باید به صورت فوری و بلافاصله به پزشک مراجعه کنید؟

  1.  پا یا بازوی شما بزرگتر از حد معمول و دردناکتر شود.
  2.  هر بخشی از دست یا پای شما بی حس شود.
  3.  پا یا دست تان دچار رنگ پریدگی شده و هنگام لمس سرد باشد.
  4.  زانو یا مچ پای تان به سمت داخل یا خارج بچرخد.
  5.  آرنج یا شانه تان به سمت داخل یا خارج بچرخد.
  6.  بخیه ها باز شده اند.

چه زمانی باید با پزشک تان تماس بگیرید؟

  1.  تب یا لرز داشته باشید.
  2. زخم تان دچار قرمزی، تورم یا تخلیه چرک شود.
  3.  پوست تان دچار خارش، تورم یا بثورات شود.
  4.  در مورد چگونگی استفاده از (سی پی ام) سؤال یا نگرانی داشته باشید.

 

دستگاه CPM و تاثیر آن در فیزیوتراپی

سی پی ام مخخف حرکت غیرفعال مداوم (continuous passive motion) است. دستگاه CPM دستگاهی است که برای حرکت مفصل استفاده می‌شود بدون این که بیمار تلاشی برای آن انجام دهد. این دستگاه برای مفاصلی چون سانه و لگن و زانو بعد از جراحی ها کاربرد دارد.
دستگاه سی پی ام معمولا برای مفصل زانو استفاده می‌شود. این دستگاه دارای موتوری است که مفصل را در درجات مختلفی به سمت عقب و جلو خم می‌کند. میزان حرکت CPM  می‌تواند تنظیم شود. این حرکت آهسته و مداوم مفصل باعث کاهش تورم، درد و سفت شدگی مفصل شده و عوارض احتمالی بعد از جراحی را به حداقل می رساند.
دستگاه های سی پی ام اغلب بعد از جراحی زانو مانند عمل تعویض مفصل زانو به کار گرفته می‌شوند. اثر بخشی این وسیله مورد بحث است، زیرا این دستگاه ها نتایج بهتری نسبت به عمل های جراحی استاندارد نشان نداده اند.

آیا CPM خوب است یا بد؟

بازگشت قابلیت حرکتی مفصل پس از جراحی می‌تواند یک چالش مهم باشد. سفت شدن مفصل می‌تواند پیچیدگی ای باشد که نتایج جراحی را محدود کرده و سبب درد شود. بعد از جراحی تعویض مفصل زانو، بازسازی ACL و جراحی شانه منجمد، سفت شدن مفصل می‌تواند یک پیچیدگی مهم باشد. بنابراین برخی جراح ها از سی پی ام استفاده می‌کنند تا از تشکیل بافت اسکار پیشگیری کرده و حرکت مفصل را بهبود بخشند.

 

آیا CPM خوب است یا بد - فیزیوتراپی در منزل دکتر جعفر پور


در استفاده از سی پی ام موارد منفی احتمالی نیز وجود دارد و بنابراین جراح ممکن است برای بهبود حرکت مفصل از سایر روش ها استفاده کند. یکی از موارد منفی این است که دستگاه به صورت غیر فعال کار می‌کند و بیمار برای بهبودی خود نقش فعالی ایفا نمی‌کند. از فواید این که خود بیمار مفصل خود را خم کند این است که بیمار در امر تحرک پیشرفت می‌کند و نیز عضلات اطراف مفصل را درگیر کرده و سبب توانبخشی آن ها می‌شود که این کار بیشتر در انجام فیزیوتراپی در منزل بدون دستگاه امکان پذیر است.

آیا باید از این دستگاه استفاده کنید؟

در بیشتر موارد CPM بخشی از بهبودی پس از جراحی نیست. در شرایطی که بیماران  قادر به انجام درمان های فیزیکی فعال نیستند، سی پی ام ابزاری مفید برای توانبخشی پس از جراحی در این بیماران است.
باید تاکید شود که میانگین بهبودی بیماران پس از جراحی هایی مانند بازسازی ACL یا تعویض مفصل زانو در صورتی که از سی پی ام استفاده کنند بهتر نمی‌شود.
ممکن است شرایطی وجود داشته باشند که اوضاع را متفاوت کنند. اگر نگران هستید که حرکت مفصل شما به اندازه ای که انتظار داشتید بهبود نیافته است از جراح خود سوال کنید، شاید دستگاه CPM برای بهبودی تان بهتر باشد.

 

دستگاه سی پی ام بعد از تعویض مفصل زانو

سی پی ام که حرکت غیر فعال مداوم نیز گفته می‌شود، دستگاهی است که برای خم و راست کردن آهسته مفصل زانو استفاده می‌شود. دستگاه CPM می‌تواند بعد از جراحی برای خم شدن آهسته مفصل زانو استفاده شود. تفکر اولیه این بود که سی پی ام باید حرکت زانو را بعد از عمل تعویض مفصل زانو مانند سایر روش‌ها بهبود بخشد و مشکل سفت شدن مفصل بعد از تعویض مفصل یا جراحی را حل کند. با گذاشتن زانو در این دستگاه بلافاصله بعد از جراحی، بافت اسکار نباید تشکیل شده و سفتی زانو ایجاد نشود.
تا سال‌ها دستگاه‌های سی پی ام یک پیشرفت درمانی بودند که می‌توانستند از پیچیدگی‌های بعد از عمل مفصل زانو پیشگیری کنند. بلافاصله بعد از جراحی و گذاشتن مفصل زانو در این دستگاه، هدف، اصلاح  کیفیت حرکت و در نهایت تسریع روند بهبودی است. دستگاه‌های CPM به طور معمول بعد از عمل های جراحی مختلفی به خصوص تعویض مفصل زانو استفاده می‌شوند.
سفت شدن زانو بعد از عمل تعویض مفصل زانو می‌تواند یک عوارض جدی و مهم باشد و یکی از معمول ترین دلایلی است که افراد از عمل جراحی تعویض مفصل زانو رضایت نداشته باشند. اگر چه 90 درصد افراد از نتایج عمل تعویض مفصل زانو رضایت دارند اما عوارضی وجود دارند که می‌توانند رخ داده و دلیلی بر عدم رضایت افراد از نتایج جراحی شان باشند. یکی از این مشکلات می‌تواند سفت شدن مفصل زانو باشد.

آخرین پیشرفت های استفاده از این دستگاه

مطالعات زیادی درباره استفاده از CPM به دنبال عمل تعویض مفصل زانو و بازسازی ACL تحقیق کرده‌اند. تقریبا در همه مطالعات نتایج مشابه بوده‌اند: در روزها و هفته‌های اول پس از جراحی اثرات خوبی وجود داشته اما بعد از حدود 6 هفته تفاوتی در حرکت زانو ایجاد نمی‌شود. تفاوتی در استفاده یا عدم استفاده از سی پی ام وجود نداشته و در نهایت نتایج مشابه خواهد بود.

 

آخرین پیشرفت های استفاده از این دستگاه - فیزیوتراپی در منزل - طب نو

 

جراحی زانو در 50  سال گذشته راه درازی را پیموده است. جراحان ارتوپدی همیشه به دنبال راه هایی برای بهبود نتایج این عمل بوده اند. یکی از مشکلات ثابت در این جراحی، سفت شدن مفصل است. زانو ها بیشتر با این مشکل درگیر هستند زیرا برای برگشت و بهبود فعالیت، ما به حرکت عالی در زانو هایمان وابسته هستیم. حرکت غیرفعال مداوم یا سی پی ام برای شروع حرکت زانو ها در اولین فرصت بعد از جراحی و کاهش سفت شدن زانو پس از طراحی شده است.

مزیت استفاده از این دستگاه چیست

 بیمارانی که به دنبال عمل جراحی علاوه بر بهره بردن از خدمات فیزیوتراپی در منزل، از چنین دستگاهی استفاده کرده اند، در ابتدا در حرکات خود بهبودی دارند که نسبت به آن‌هایی که از سی پی ام استفاده نمی کنند سریع تر است. بنابراین بیمارانی که به دنبال عمل تعویض مفصل زانو از سی پی ام استفاده می‌کنند، نسبت به بیمارانی که از سی پی ام استفاده نمی کنند زیاد نیاز به دستکاری ( بیمار بی حسی عمومی دریافت کرده و زانوی او با وارد شدن نیرو خم می‌شود) ندارد. بیماران اغلب برای این که برای کمک به بهبودشان کاری انجام شود تقاضای زیادی می‌کنند. CPM ممکن است در حقیقت تغییری در نتیجه جراحی نداشته باشد اما، حس اینکه برای کمک به بهبودی بیمار، کاری انجام شده است می‌دهد.
هیچ کس نشان نداده است که CPM در طولانی مدت می‌تواند مفید تر باشد. مطالعات نشان داده اند که در طی 4 تا 6 هفته پس از عمل تعویض مفصل زانو، بیمارانی که از این دستگاه استفاده کرده‌اند و آن‌هایی که این کار را نکرده اند محدوده حرکت زانوی یکسانی دارند. اگر چه سی پی ام می‌تواند اثرات روانی که در بالا گفته شد داشته باشد اما هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد در انتها در نتیجه جراحی‌های تعویض مفصل زانو یا بازسازی رباط صلیبی قدامی تغییری ایجاد می‌کند. گفته شد که روش های خاصی مانند از بین بردن چسبندگی‌ها یا آزاد کردن انقباضات وجود دارند، در جاهایی نیز سی پی ام می‌تواند نقش مهمی در بهبودی پس از جراحی زانو داشته باشد.

 

شین اسپلینت (درد ساق پا) چیست؟

شین اسپلینت یا درد ساق پا را بشناسید

آیا پس از دویدن روزانه یا حتی دویدن برای رسیدن به اتوبوس ساق پای شما درد می گیرد و تیر می کشد؟ این اتفاق می تواند در اثر شین اسپیلینت  باشد. ممکن است شنیده باشید که پزشک آن را سندروم استرس مدیال تیبیا می نامد. علت آن وارد شدن فشار روی استخوان درشت نی پای شما و بافت همبندی است که ماهیچه را به استخوان متصل می کند. ممکن است این عناصر ملتهب و دردناک باشند.

این مشکل رایج در اثر چه مواردی به وجود می آید؟

  • • کف پای صاف – وقتی که فشار در اثر اصابت ضربه باعث تا شدن قوس پای شما می شود. (پزشک آن را رونیشن بیش از حد می نامد) .
  • • کفش هایی که اندازه پا نیستند یا به خوبی از پا محافظت نمی کنند.
  • • ورزش کردن بدون گرم کردن و خنک کردن بدن با حرکات کششی .
  • • ضعف در مچ پا، مفصل ران یا عضلات مرکزی.

اگر شما انسان فعالی هستید، ممکن است این اتفاق را در هنگام تغییرات ناگهانی مانند تمرینات شدیدتر، مکرر و طولانی تر تجربه کنید.

این مشکل چگونه درمان می شود؟

این مشکل معمولا خود به خود درمان می شود. اگر به پزشک مراجعه کنید، انتظار یک معاینه کامل را داشته باشید. او ممکن است از شما بخواهد بدوید تا مشکل را پیدا کند. هم چنین ممکن است اسکن استخوان یا تصویربرداری با اشعه ایکس را تجویز کند تا امکان شکستگی را بررسی کند.

• به بدنتان استراحت دهید. برای خوب شدن به استراحت نیاز دارید.
• روی ساق پایتان کمپرس یخ قرار دهید. برای خلاص شدن از درد و ورم ، 20 الی 30 دقیقه در هر سه یا چهار ساعت این کار را انجام دهید، تا زمانی که دردتان تمام شود.
• از کفی کفش مخصوص استفاده کنید. کفش هایی با کفی های مخصوص که می توانید سفارش دهید یا آماده بخرید، می تواند کمک کند قوس پایتان را هنگام ایستادن صاف نگه دارید.
• در صورت نیاز از داروهای ضد التهابی استفاده کنید. داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، مانند ایبوبروفن، ناپروکسن یا آسپرین، به کاهش درد و ورم کمک می کنند. هرچند این داروها ممکن است عوارض جانبی داشته باشند، مانند احتمال ایجاد زخم و خونریزی. با توجه به دستورالعمل از آن ها استفاده کنید مگر اینکه پزشک شما دستور دیگری تجویز کرده باشد.

 

درمان شین اسپلینت یا درد ساق پا - فیزیوتراپی در منزل - طب نو

 

4  علامتی که نشان می دهند شین اسپلینت شما بهبود یافته است، کدامند؟

شما می توانید مطمئن شوید که مشکلتان کاملا برطرف شده است زمانی که:

  1. پای آسیب دیده تان به اندازه پای دیگرتان انعطاف پذیر است.
  2. پای آسیب دیده به اندازه پای دیگرتان قوی است.
  3. شما می توانید به شدت روی نقاطی که دردناک بوده فشار وارد کنید.
  4. شما می توانید آهسته و تند بدوید و بدون احساس درد بپرید.

هیچ راهی وجود ندارد که به طور قطعی تعیین کنیم چه زمانی شین اسپلینت شما برطرف می شود. این بستگی به علت ایجاد آن دارد. زمان بهبودی در افراد مختلف، متفاوت است و بین 3 تا 6 ماه طبیعی است. مهم ترین مسئله این است که شما برای شروع مجدد تمرینات ورزشی عجله نکنید. اگر قبل از بهبودی کامل شین اسپیلیت شروع به ورزش و تمرین کنید، ممکن است یک آسیب همیشگی به خودتان وارد کنید. فعالیت بدون فشار بر مفاصل و سبک جدیدی را شروع کنید، به طوری که مشکل شین اسپیلت تان را تشدید نکند تا زمانی که کاملا بهبود یابد. اگر یک دونده هستید، شنا کردن را جایگزین کنید و یا یک برنامه دوچرخه سواری اینتروال را شروع کنید.
اگر مشکل شما بهبود پیدا نکرد، یا اگر مجددا بازگشت، ممکن است پزشکتان شما را به یک فیزیوتراپ ارجاع دهد،  شما برای انجام این کار می توانید به انجام فیزیوتراپی در منزل بپردازید و یا به مطب های دلخواه خود در این زمینه مراجعه کنید. فیزیوتراپیست می تواند بافت های پای شما و یا نحوه حرکتی که باعث بروز این مشکل می شود را مداوا کند. درمانگر هم چنین می تواند درد را کاهش دهد و به شما کمک کند ورزش را مجددا شروع کنید. او همچنین مطمئن می شود که دچار شکستگی نشدید و در ساق پایتان شکاف های کوچک وجود ندارد.

 

صفحه5 از17
طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت